حُبُ الحُسین أجَنَّنی
 
اللَّهُمَّ کُنْ لِوَلِیِّکَ الحُجَهِ بنِ الحَسَن صَلَواتُکَ علَیهِ و عَلی آبائِهِ فِی هَذِهِ السَّاعَهِ وَ فِی کُلِّ سَاعَهٍ وَلِیّاً وَ حَافِظاً وَ قَائِداً وَ نَاصِراً وَ دَلِیلًا وَ عَیْناًحَتَّى تُسْکِنَهُ أَرْضَکَ طَوْعاً وَ تُمَتعَهُ فِیهَا طَوِیلا
یکی ازشاگردان آیت الله مجتهدی تعریف میکند که
یک روز با اصرار بعد از کلاس درس استاد را برای ناهار به منزل
خودمون بردم، بعد از یک بار غذا کشیدن از من خواست دوباره برایشان
غذا بکشم، خیلی تعجب کردم اما چیزی نگفتم، بعد از جمع کردن
سفره طاقت نیاوردم از ایشان پرسیدم حضرت استاد ببخشید
که ازتون این سوال رو میپرسم، آخه شما اهل غذا نیستید
چطور دوبار غذا کشیدید؟ البته برای من باعث افتخار و خوشحالیست..
استاد فرمودند سوال رو از من کردی برو جوابشو از خانومت بگیر.
رفتم از همسرم پرسیدم موقع پختن غذا چه کردی؟
کمی فکر کرد و گفت باوضو بودم.
رفتم به ایشان گفتم خانومم باوضو بوده.
فرمودند اینکه کار همیشگی شان است، بپرس دیگر چکار کرده؟
رفتم پرسیدم، خانومم کمی فکر کرد و گفت
وقتی داشتم غذا میپختم کمی باخودم روضه سیدالشهدا رو
زمزمه کردم و قطره اشکی هم ریختم.
نزد استاد رفتم و اینرا گفتم.
لبخندی زدند و گفتند بله دلیل رفتارم این بود.
اگر نیت کنید ثواب این غذای امروز نذر یکی از ائمه شود
آنوقت هم آشپزی برایت دلنشین تر است،هم اینکه خانواده هر روز
سر سفره یکی از ائمه نشسته اند.




نوشته شده در تاریخ جمعه 27 فروردین 1395 توسط داود سرخه
تمامی حقوق این وبلاگ برای <-BlogTitle-> محفوظ و انتشار مطالب با ذکر منبع مجاز می باشد.