حُبُ الحُسین أجَنَّنی
جمعه 27 فروردین 1395
یکی ازشاگردان آیت الله مجتهدی تعریف میکند که
یک روز با اصرار بعد از کلاس درس استاد را برای ناهار به منزل
خودمون بردم، بعد از یک بار غذا کشیدن از من خواست دوباره برایشان
غذا بکشم، خیلی تعجب کردم اما چیزی نگفتم، بعد از جمع کردن
سفره طاقت نیاوردم از ایشان پرسیدم حضرت استاد ببخشید
که ازتون این سوال رو میپرسم، آخه شما اهل غذا نیستید
چطور دوبار غذا کشیدید؟ البته برای من باعث افتخار و خوشحالیست..
استاد فرمودند سوال رو از من کردی برو جوابشو از خانومت بگیر.
رفتم از همسرم پرسیدم موقع پختن غذا چه کردی؟
کمی فکر کرد و گفت باوضو بودم.
رفتم به ایشان گفتم خانومم باوضو بوده.
فرمودند اینکه کار همیشگی شان است، بپرس دیگر چکار کرده؟
رفتم پرسیدم، خانومم کمی فکر کرد و گفت
وقتی داشتم غذا میپختم کمی باخودم روضه سیدالشهدا رو
زمزمه کردم و قطره اشکی هم ریختم.
نزد استاد رفتم و اینرا گفتم.
لبخندی زدند و گفتند بله دلیل رفتارم این بود.
اگر نیت کنید ثواب این غذای امروز نذر یکی از ائمه شود
آنوقت هم آشپزی برایت دلنشین تر است،هم اینکه خانواده هر روز
سر سفره یکی از ائمه نشسته اند.


نوع مطلب :
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
نظرات ()
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر
نظرات پس از تایید نشان داده خواهند شد.





آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :
امکانات جانبی